Πες μου τον καφέ σου να σου πω ποιος είσαι…!!!

Είναι αλήθεια ότι ο καφές είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχουν συμβεί στην ανθρωπότητα και δεν είναι τυχαίο ότι κατέχει την δεύτερη θέση παγκοσμίως σε τζίρο μετά το πετρέλαιο. Είναι όμως συνάμα και ο ποιο παρεξηγημένος και ο πιο παραπεταμένος από όλα τα ροφήματα. Τι θέλω να πω…

Όλοι πίνουμε καθημερινά το καφεδάκι μας και τις περισσότερες φορές δεν καταλαβαίνουμε τι πίνουμε και γιατί με αποτέλεσμα η ποιότητα του εκάστοτε καφέ να είναι δευτερεύον θέμα και να μας απασχολεί λιγότερο ή και καθόλου αφού έχουμε πάει για την απόλαυση της παρέας και όχι για την απόλαυση του καφέ. Αυτός είναι και ο λόγος που βλέπουμε μαγαζιά μέσα στην χλιδή να μας βάζουν σκουπίδια στο φλιτζάνι μας και εμείς να μένουμε ευχαριστημένοι. Μήπως τελικά μας αξίζει κάτι τέτοιο?

Για σκεφτείτε τον παππού σας που έπινε δύο καφέδες Ελληνικούς την ημέρα, έναν πρωί και έναν απόγευμα, σαν συνταγή γιατρού και το έκανε γιατί το γούσταρε, πόσο τον χαλούσε όταν καταλάβαινε όταν ένας καφές δεν ήταν καλός σαν της …κυράς. Ήταν ικανός να του χαλάσει η μέρα, να ανοίξει την εφημερίδα του και να διαβάσει τις ειδήσεις που δεν ήθελε, να του ανέβει το ζάχαρο, μέχρι και να του …πέσει το μπεγλέρι! Αυτός ο Παππούς όμως ήξερε από καφέ και αναγνώριζε τον καλό και τον κακό, τον μερακλή και τον αγύρτη, τον μπερεκετλίδικο και τον αρχοντικό!

Και ερχόμαστε στις μέρες μας να αναιρέσουμε τον παππού έχοντας έναν φραπέ στο χέρι ή όταν το παίζουμε trendy έναν freddo ξεχνώντας τις ρίζες μας και μην ψάχνοντας τον καλύτερο καφέ που θα ήθελε ο ουρανίσκος μας ή το πώς γίνεται το κάθε τι που μπορεί να μας δώσει μια απόλαυση. Να μην μιλήσω για ζεστό espresso, εκεί είναι που θα πέσουν κεφάλια. Ποιος ξέρει να αφουγκραστεί τα αρώματα και την γεύση του ποιο τέλειου σε μορφή καφέ που υπάρχει? Είμαστε στην εποχή που η πλειοψηφία λέει ότι όλοι οι καφέδες είναι ίδιοι ενώ η πραγματικότητα είναι ότι όλοι οι καφέδες είναι διαφορετικοί! Που να το πεις και ποιος να σε πιστέψει…

Η πορεία του καφέ στην Ελλάδα αλλάζει, όχι απαραίτητα προς το καλύτερο αλλά όταν το εμπόριο απελευθερώνεται και περισσότεροι μπαίνουν στο παιχνίδι σίγουρα βγαίνει αισιόδοξο μήνυμα. Αυτό που μένει είναι να αλλάξουν και οι καταναλωτές, να αποκτήσουν συνείδηση και να εκπαιδεύσουν την γεύση τους ζητώντας το κάτι παραπάνω για το ακριβό αντίτιμο που πληρώνουν και πρέπει όλοι εμείς οι καφεάνθρωποι να τους ανταμείψουμε. Εσείς πρέπει να μας πείτε μόνο τι καφέ θέλετε και εμείς να καταλάβουμε τι είστε και τι θα σας κάνει να αισθανθείτε καλύτερα, τι γεύση θα σας αρέσει και πόσο βαρύ καφέ θέλετε να πιείτε. Αυτή θα είναι και η πεμπτουσία της σχέσης μας, η επικοινωνία μέσω του ουρανίσκου που θα μπορεί να μεταφέρει αρώματα, ζεστασιά, αναμνήσεις, τρυφερότητα, ηδονή και θύμησες.

Άλλωστε ο καφές έχει μεγαλύτερη ανάγκη την συντροφιά από ότι η συντροφιά τον καφέ και πρέπει να τον πίνουμε πρώτα για ευχαρίστηση και μετά για τις ιδιότητες του. Εξάλλου δεν είναι πολλά αυτά που ευχαριστιόμαστε στη δύσκολη και μικρή τελικά ζωή μας, γιατί ο καφές να μην είναι στην λίστα?

e-viva coffee!

Η Ελλάδα σήμερα…

Η οικονομική κρίση που συμβαίνει σε όλον τον κόσμο, έρχεται και στην Ελλάδα και βρίσκεται στην αρχή της ακόμη (…νομίζω) και όλοι έχουν πάρει την κάτω βόλτα με αποτέλεσμα να δημιουργείτε μια τεχνητή αρνητική προπαγάνδα για οτιδήποτε έχει να κάνει με χρήματα. Αυτό που έχω καταλάβει εγώ, με τις φτωχές μου γνώσεις στα οικονομικά, είναι ότι αυτό άρχισε από τις τράπεζες και για τις τράπεζες γίνεται γιατί όπως έλεγε και κάποιος φίλος “τα λεφτά στα λεφτά πηγαίνουν!” .

Μετά λοιπόν τα golden boys που απολύθηκαν, ήρθε και η σειρά όλων μας να απολυθούμε, άλλοι από τις δουλειές τους, άλλοι από την αγορά και άλλοι να αναγκαστούν να κάνουν δουλειές που ούτε τις έβαζε το μυαλό τους. Τις προάλλες είδα ένα …παιδί να προσπαθεί να κάνει την δουλειά του δημοσιογράφου χωρίς να ξέρει πώς να γράψει ένα κείμενο. Είδα και κάποιον που ξέρει ότι σε δύο χρόνια από τώρα θα τον απολύσουν χωρίς να του δώσουν τίποτα ως αποζημίωση γιατί τον έβαλαν να υπογράψει πρώτα και μετά του έκαναν την ανάλογη πρόσληψη.

Όλα αυτά μου θυμίζουν έναν εργασιακό μεσαίωνα και έναν κυκεώνα που δεν μπορείς να τον καταφέρεις παρά μόνο αν είσαι μεγάλος μαχητής.

Αλλά υπάρχει και η άλλη όψη του νομίσματος. Αρχίζουμε, σιγά σιγά, να είμαστε πιο απαιτητικοί στα προϊόντα που αγοράζουμε και δεν θέλουμε να μας κοροϊδεύουν με υποδεέστερης ποιότητας αγαθά και υπηρεσίες από αυτές που πρέπει να έχουμε για το τίμημα που πληρώνουμε. Αρχίζουν να σφίγγουν τα ζωνάρια και ας φοράμε χαμηλοκάβαλα, και αν φαίνεται το εσώρουχο θα πρέπει να είναι και αυτό αντάξιο της τιμής του …παντελονιού!

Βλέπω και κάτι όμως που με λυπεί ιδιαίτερα και είναι το πισωγύρισμα της πορείας που προσπαθούμε όλοι να αλλάξουμε. Φανταστείτε έναν barista που έχει όρεξη να μάθει, πηγαίνει εδώ και εκεί σε σεμινάρια, δουλεύει κάποια χρόνια και αποκτά αρκετή πείρα, λύνεται το χέρι του στο latte art και μετά από πολλά κολακευτικά σχόλια πελατών στο μαγαζί που δουλεύει τα αφεντικά να αλλάζουν γνώμη επειδή μάλλον κάποιοι τους έβαλαν λόγια και λένε στον barista: “από αύριο αυτά τελειώνουν και ξαναρχίζεις να κάνεις αφρόγαλα για το cappuccino με τον παλιό τρόπο του …κουταλιού. Το cappuccino για να είναι καλό πρέπει να έχει τρείς κουταλιές αφρόγαλα!”. Δηλαδή του πήρε τόσο καιρό να μάθει κάτι που πολλοί θα πλήρωναν πολλά για να το μάθουν, μπήκε στην διαδικασία να γίνει καλύτερος με σκοπό να είναι περισσότερο επαγγελματίας και να δώσει το καλύτερο που μπορεί σύμφωνα με τις πρώτες ύλες που του διαθέτουν και πρέπει να ξεχάσει τώρα κάθε τι που έμαθε και να ξαναπάει πίσω στον χρόνο και στις παλιές μεθόδους. Γιατί?

Πάντα το έλεγα ότι είναι πολύ δύσκολο να αλλάξεις τη νοοτροπία σε κάποιον ιδιότροπο και ότι το χούι πεθαίνει μετά τον άνθρωπο αλλά να έχεις δεχτεί την αλλαγή για αρκετούς μήνες και μετά από την ικανοποίηση δεκάδων πελατών να αλλάζεις γνώμη… και καλά, εσύ δεν μπορείς να καταλάβεις την διαφορά στην γεύση, δεν θέλεις το ομορφότερο και γρηγορότερο αποτέλεσμα? …άστα

Αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα, που δεν είχε εκπαιδευτεί ποτέ μέχρι τώρα και μόλις δει κάτι καλύτερο αλλά άγνωστο το βγάζει στην μπάντα για να μην φανεί ότι είναι ανειδίκευτη και τις βγάλουν το όνομα. Το καλό είναι πως ο καλός δεν χάνεται και πάντα την βρίσκει την άκρη του, έτσι θα την βρει και ο φίλος μας.

Εσείς έχετε κάποιον επαγγελματία στα στελέχη σας? Αν όχι να σας προτείνω έναν.

Ταξίδι στην Θήβα

Η θήβα έχει έναν ωραίο πεζόδρομο που είναι και η βόλτα του κέντρου και είναι ωραία για να τον περπατάς. Είναι γεμάτος ωραία μαγαζιά με όμορφο διάκοσμο και βέβαια πολύ κόσμο. Σε ένα από αυτά μου δόθηκε η ευκαιρία να πάω για εκπαίδευση σε ανθρώπους που το ήξεραν το θέμα και μπορούν να το εξελίξουν πάρα πολύ.

Διαγωνισμός Barista 2009

Τελείωσε και ο φετινός διαγωνισμός barista με αναμενόμενα αποτελέσματα αφού δεν νίκησαν outsider αλλά μπήκαν στην τριάδα αυτοί που σκεφτόμασταν ότι θα μπουν και είναι οι εξής:

Πρώτος ήταν ο περσινός νικητής Στέλιος Ρουμελιώτης που ήταν ακριβής στις κινήσεις του και με καλή γεύση στο προσωπικό ρόφημα.

Δεύτερος ήρθε ο Στέφανος Δοματιώτης που στο παρελθόν έχει κερδίσει τους περισσότερους ελληνικούς διαγωνισμούς από οποιονδήποτε.

Τρίτος ήρθε ο Γιώργος Καλαϊτζής

Υπήρχαν αρκετές απουσίες που ήταν αισθητές αλλά είχαν τον λόγο τους και πρέπει να γίνει σεβαστή η επιλογή τους.

Καλή επιτυχία στην Ατλάντα Στέλιο!

1ος Διαγωνισμός Cupping

Την Κυριακή 8/2/09 έγινε και ο πρώτος διαγωνισμός Cupping στην Ελλάδα, μία τέχνη που δύσκολα την έχεις αλλά με πολλές δυνατότητες στον χώρο μας. Οι συμμετέχοντες ήταν περισσότεροι από ότι περιμέναμε να δούμε και η έκπληξη δεν άργησε να έρθει από δύο παιδιά που έχουν σχέση με τον καφέ, αλλά έχουν και ιδιαίτερη σχέση με το αλκοόλ και το κρασί. Μιλάω για τον Κυριάκο Ουζουνίδη και τον Τάσο Μοσχόπουλο, που είναι φίλοι και δυο από τους καλύτερους γευσιγνώστες καφέ πλέον αποδεδειγμένα.

Ο Τάσος κέρδισε στον τελικό το “Χρυσό κουτάλι” και θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον αντίστοιχο παγκόσμιο διαγωνισμό που από ότι φαίνεται θα διαπρέψει.

Μπράβο Τάσο, συγχαρητήρια!

Διαγωνισμοί Barista 2

Την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου, έγινε ο τελικός του latte art και ο νικητής ήταν και για φέτος ο Περικλής Καραβάς. Είχε φέρει το καλύτερο γούρι του μαζί (την πανέμορφη κόρη του) και σίγουρα με τέτοια υποστήριξη δεν θα μπορούσε να χάσει!
Μπράβο Perry, ήσουν ο καλύτερος και προς στιγμήν νόμιζα ότι μπορούσες να χάσεις.
Καλή επιτυχία τώρα στο παγκόσμιο της Γερμανίας, εύχομαι κάλύτερη θέση από το προηγούμενο!

Πρέπει όμως να κάνω και μια αναφορά στον Νίκο Δουκάκη, τον άνθρωπο που αισθάνομαι ότι τον αδίκησα στην περσινή ανάρτηση που έκανα και δεν τον ανέφερα. Έστω και καθυστερημένα να πω ότι ο Nick Duke είναι από τους πρώτους ανθρώπους που έκαναν Rosetta στην Ελλάδα, έχει συμμετάσχει σε διάφορους διαγωνισμούς barista και latte art με όχι μόνο θετικά σχόλια αλλά και καλές θέσεις. Είναι από τους ανθρώπους που όλοι μπορούμε να μάθουμε από αυτούς και δεν ανήκουν στην κατηγορία των …μαστόρων!

Ο Νίκος ζει και εργάζεται στην Κέρκυρα και σίγουρα περνάει καλύτερα από εμάς στην Αθήνα.

Respect…

Keep on rock'n dudes!

Έκθεση τροφίμων και ποτών-Διαγωνισμοί Barista

Στην διεθνή έκθεση τροφίμων και ποτών που άρχισε σήμερα, στο καινούργιο εκθεσιακό κέντρο Metropolitan δίπλα στο καινούργιο αεροδρόμιο των Σπάτων, θα γίνουν τις επόμενες μέρες οι διαγωνισμοί barista. Όποιος θέλει να τους παρακολουθήσει μπορεί να πάει στην αίθουσα 1 και να παρακολουθήσει διάφορους διαγωνισμούς που θα γίνονται μέχρι και την δευτέρα. Περισσότερα θα διαβάσετε την τρίτη που θα έχουμε και τα αποτελέσματα του τελικού. Βλέπουμε...