Η αρχή των πραγμάτων και των θαυμάτων συνηθίζει να γίνεται από την όραση. Η όραση μας βοηθάει να αναγνωρίζουμε αντικείμενα, καταστάσεις και αν την έχουμε προπονήσει σωστά τότε μπορούμε να διακρίνουμε και πέρα από αυτή. Η όραση είναι μια δυναμική διαδικασία που μας επιτρέπει να συλλέγουμε και να επεξεργαζόμαστε πληροφορίες από το περιβάλλον που ζούμε και στη συνέχεια να προγραμματίζουμε τις αντιδράσεις μας.
Όταν βλέπουμε ένα αντικείμενο, αυτό μέσω της ίριδας και του φακού, σχηματίζει ένα είδωλο στον κερατοειδή χιτώνα, ο οποίος είναι μια μεμβράνη που περιλαμβάνει εκατομμύρια κύτταρα. Αυτά τα κύτταρα ανιχνεύουν το φως και μετατρέπουν το είδωλο του σώματος σε ηλεκτρικά σήματα. Αυτά τα σήματα μεταφέρονται στον εγκέφαλο. Η ίριδα είναι υπεύθυνη για την ποσότητα του φωτός, το οποίο διέρχεται μέσα στο μάτι. Αξίζει να σημειωθεί ότι το είδωλο του αντικειμένου σχηματίζεται αντεστραμμένο στον κερατοειδή χιτώνα. Ο εγκέφαλος όμως μετατρέπει το είδωλο σε όρθιο.
Στις ικανότητες της όρασης, μεταξύ άλλων, ανήκει και η «οπτική αντίληψη» που είναι η ικανότητα να εντοπίζουμε, διαχωρίζουμε και να ανακαλούμε οπτικές πληροφορίες. Όσο πιο ανεπτυγμένη είναι η οπτική αντίληψη τόσο πιο γρήγορα μπορεί κάποιος να εντοπίσει λεπτομέρειες, ομοιότητες και διαφορές.
Μια άλλη ικανότητα είναι η «χωροταξική αντίληψη» που κατανοεί την σχέση μεταξύ των αντικειμένων στον χώρο, τις έννοιες του πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά, μέσα και έξω. Επίσης, κατανοεί τη θέση και την κατεύθυνση των αντικειμένων, των σχημάτων, των γραμμάτων και των αριθμών στο χώρο. Σε πιο ανεπτυγμένα ηλικιακά στάδια η οπτική χωροταξική αντίληψη βοηθάει στην οργάνωση του τρισδιάστατου ή δισδιάστατου χώρου.
Από την άλλη οι παθήσεις της όρασης είναι η μυωπία, η υπερμετρωπία, ο αστιγματισμός και η πρεσβυωπία. Υπάρχει η αμβλυωπία και ο στραβισμός που εκτός των ειδώλων μας δίνουν δύο διαφορετικές εικόνες, μία από κάθε μάτι που μπορεί να μας κάνουν να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα πολύ διαφορετικά από ότι είναι.
Αυτά όμως είναι οι βλάβες, οι δυσλειτουργίες των οργάνων του ματιού που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι κατακριτέες από κανέναν γιατί πολλές φορές παθαίνουμε αυτό που κοροϊδεύουμε και μετά δεν μας αρέσει καθόλου.
Είναι όμως πολλά θέματα που μπορούμε να αναλύσουμε για την διαφορετική αντίληψη των πραγμάτων πέραν της όρασης. Μπορεί να είναι και εγκεφαλικό το θέμα που πάλι έχει να κάνει με πάθηση. Αν δηλαδή σε όλη αυτή την διαδικασία της όρασης όλα πάνε καλά και ο εγκέφαλος αδυνατεί να αναλύσει σωστά τα δεδομένα τότε μπορεί να υπάρχει περεταίρω πρόβλημα που είναι θέμα «νευρολογικό!».
Αυτό όμως που είναι καλό να δούμε είναι η διαφορετική αντίληψη μέσω της φιλοσοφίας των καιρών μας. Η φιλοσοφία της αντίληψης είναι κάτι που τους τελευταίους αιώνες ταλαντεύει τους διανοούμενους ανά την υφήλιο. Στην ανάπτυξη και μετάδοση της έπαιξε τον μεγαλύτερο ρόλο ο Ιρλανδός φιλόσοφος George Berkeley. Ο «υποκειμενικός ιδεαλισμός» όπως συνηθίζει να λέγεται έχει σαν ρητό του ότι «να είσαι σημαίνει ότι γίνεσαι αντιληπτός!» Είναι κάτι που πολλές φορές το βλέπουμε να γίνεται από ανθρώπους που δεν ξέρουν ούτε την θεωρία ούτε την φιλοσοφία της αντίληψης αλλά το κάνουν ακούσια. Τώρα δεν μπορώ να χαρακτηρίσω καλό ή κακό αυτό το γεγονός γιατί έχει να κάνει με μια διαφορετική λογική που δεν είναι και απαραίτητα λάθος.
Η αντίληψη γενικά όμως με ανησυχεί, γιατί έχει να κάνει με την κουλτούρα ενός ανθρώπου και με τα βιώματα του. Δεν μπορείς να κρίνεις τον Bob Marley γιατί τραγουδούσε έτσι αν δεν έχεις κάποια από τα βιώματα του και ακόμα και να τα έχεις πρέπει πάλι να δεις και την εποχή που τα έζησε και τους ανθρώπους που είχε γύρω του. Αν μπορούσες να προσομοιάσεις όλα τα δεδομένα τότε μάλλον θα μπορούσες να αντιληφθείς και τον στοίχο ή το feeling του τραγουδιού που δεν είναι ανάγκη να τα ασπαστείς αλλά να τα κατανοήσεις.
Κάπως έτσι είναι και τα δικά μας θέματα των baristi. Δεν είναι ανάγκη να γίνεις οπαδός μιας ομάδας και να πάρεις διαρκείας σε κάτι που νομίζεις ότι σε αντιπροσωπεύει επειδή σου δόθηκε μια ευκαιρία. Μείνε καλύτερα φίλαθλος για να μπορείς να έχεις την άποψη σου και να μην στιγματίζεσαι τόσο φανερά γιατί ο κόσμος είναι πιο μικρός απ’ ότι νομίζουμε και ο κύκλος έγινε για να γυρίζει φτάνει να περιμένεις να έρθει η σειρά σου.
Αυτή η ανάρτηση δεν έγινε για να στιγματίσει αλλά για να δικαιολογήσει τους ανθρώπους και τα λάθη τους και να πει ότι υπάρχει μια άλλη άποψη που ίσως δεν την έχουμε σκεφτεί. Γιατί για παράδειγμα οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν δουλεύουν? Άκουσα μια λογική που δεν την είχα σκεφτεί. Γιατί λέει, οι περισσότεροι έβαλαν μέσο για να πάνε σε μια δουλειά που δεν τους άρεσε, σε ένα μέρος που δεν επέλεξαν, με αφεντικό που δεν γουστάρουν και λεφτά που δεν τους φτάνουν. Οπότε εμείς θέλουμε να δουλέψουν για εμάς και αυτοί θέλουν αποζημίωση για την αγγαρεία που τους έβαλε το βύσμα τους να κάνουν! Ήμαρτον!
Πάντα ήμουν υπέρ της αντίδρασης και κατά της νηνεμίας αλλά έμαθα να περιμένω γιατί τα μεγάλα έρχονται σε αυτούς που προσπαθούν και δίνουν περιμένοντας να πάρουν αυτό που τους ανήκει.


















